چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و بجاش یه زخم همیشگی

رو بد بهت هدیه داد زل بزنی و بجای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی که

 هنوزم دوسش داری.

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یبار زیر اوار غورورش

همه وجودت له شده.

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی ولی..وقتی دیدیش هیچی جز سلام

نتونی بگی.

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما..مجبور باشی

 بخندی تاهیچ کس نفهمه که هنوزم دوسش داری.

چقدر سخته ارزوهاتو .تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی

و.اونوقت اروم زیر لب بگی.. من باغچه نو مبارک.