با مداد زرد و ابی به تیرگی اسمون و عمق دریا

 به درخشش خورشیدطلوع روز فردا.....

 این همه احساس رنگی

 به شکل خطهای باریک و بلند

 و کج و مواج.

 زیبایی و زشتی درون تو به قشنگی همین خورشید است..

روح بلند تو با خطهای کوتاه به تصویر کشیده میشه

 به حرفاشون گوش کن..

حالا فکر کن ببین این خطها اصلا حرفی برای گفتن دارن؟

ببین اون خطهای ریز و درشت خالق خودشون رو می پرستن..

همه ی اونا زنده اند چون تو سر چشمه ی اونایی.